• Polski
  • English
  • Deutsch
  • Español
  • Русский

Łabędź czarny - Cygnus atratus

Łabędź czarny - Cygnus atratus 
Łabędzie czarne stały się bardzo popularnymi ptakami w naszych hodowlach, zaskarbiły sobie serca hodowców dużą odpornością i łatwoscią hodowli. Ptaki te pochodzą z Australi, dojrzałość płciowa osiągają w wieku 3-4 lata. Samiec jest znacznie wiekszy od samicy.

U łabędzi czarnych właściwie nie występuje dymorfizm płciowy, dlatego niezwykle trudno jest dobrać parę. Długość ciała dorosłego ptaka wynosi 110-140 cm, a ciężar 4-7 kg. Upierzenie jest grafitowo-czarne, lotki dłoniowe i przedramienia mają kontrastową, białą barwę. Końce piór na skrzydłach tworzą charakterystyczne loczki. Dziób jest intensywnie czerwony i posiada biały, poprzeczny pasek sąsiadujący z odrobinę węższym, różowym. Dziób jest zakończony haczykowato. Nogi dorosłych osobników są ciemnoróżowe, choć młode rodzą się z czarnymi kończynami (oraz czarnym dziobem z jasnym paskiem).

W swoim środowisku naturalnym łabędź czarny żyje na australijskich jeziorach, rzekach i moczarach niedaleko brzegu. Czasami spotkać go można tez w słonowodnych lagunach. Okres lęgu zależy od pory deszczowej – zaczyna się dwa miesiące po tym okresie. Samica buduje gniazdo w kształcie kopca o średnicy 1 metra na brzegu lub wśród roślinności bagiennej. Samica znosi 4-6 zielonkawych jaj, które wysiadują oboje rodzice przez około 34-37 dni. Młode po wykluciu wraz z rodzicami ukrywają się na wodzie. Od drugiego roku życia dobierają się w pary, a nawet budują gniazda, jednak do lęgów dochodzi zazwyczaj po ukończenia przez nie 4. roku życia. Łabędzie pozostają wierne jednemu partnerowi lub partnerce przez całe swoje życie.

W polskich warunkach klimatycznych łabędź czarny czuje się dobrze, nieźle znosi nawet przymrozki. Jeśli temperatura nie spada poniżej -5ºC ptaki mogą przebywać na dworze. Jeśli szykują się większe mrozy, ptaki dobrze jest przenieść do ogrzewanego pomieszczenia wyłożonego sztuczną trawą lub chociaż słomą i piaskiem oraz wyposażonego w duży basen z wodą. Minimalna wielkość woliery dla jednego osobnika to 140x150 cm. Łabędzie czują się bezpieczniej, gdy woliera jest z trzech stron obudowana. Poza porą lęgową pary powinny być trzymane oddzielnie. W Polsce ich pora lęgowa przypada na miesiące zimowe, dlatego ważne jest, aby w tym czasie czuły się bezpiecznie i miały do dyspozycji wybieg ze sztuczną trawą i wystarczająco duży basen. Po kilku latach w hodowli ptaki często przystosowują się do polskich warunków klimatycznych i rozmnażają się także na wiosnę lub na jesieni.

W hodowli łabędzie czarne żywi się zielonkami, nasionami zbóż oraz granulatem dla ptaków wodnych. Podczas wychowu młodych podaje się otręby pszenne, płatki owsiane, zielonki, starte warzywa i owoce, oraz, w późniejszym okresie, także granulat dla ptaków wodnych i niewielkie ilości morskich bezkręgowców. Nie wolno podawać wysokobiałkowych mieszanek dla kurcząt i kaczek.
Łabędzie czarne niestety nie należą do przymilnych zwierząt. Nawet oswojone, zwłaszcza samce, potrafią być niezwykle agresywne w stosunku do człowieka – chwytają dziobem, na przykład za rękę lub nogę i mocno uderzają skrzydłami. Aby schwytać ptaka, poleca się najpierw chwycić go za szyję, a następnie unieruchomić jego skrzydła.

Od ponad roku wielką atrakcją i ciekawostką jest czarny łabędź żyjący na niemieckim jeziorze Aasee, który zapałał wielką miłością do... białego roweru wodnego w kształcie łabędzia. Czarny łabędź dba o swoją „wybrankę” – ciągle ją okrąża, wpatruje się w nią, wydaje miękkie dźwięki, broni jej przed żaglówkami, itp. Biolodzy obawiają się, że monogamiczny z natury łabędź spędzi całe swoje życie wzdychając do kawałka plastiku. Z jego uczucia korzystają za to miejscowi drobni przedsiębiorcy, którzy sprzedają turystom breloczki, koszulki, kubki i inne gadżety z „zakochaną parą”.
 


to top
facebook
allegro