• Polski
  • English
  • Deutsch
  • Español
  • Русский

Rudosterka Czerwonobrzucha - Pyrrhura perlata perlata

Rudosterki czerwonobrzuche żyją w Amaeryce Południowej. Naturalnym siedliskiem tych pieknych papużek sa tropikalne i subtropikalne nizinne lasy deszczowe Brazylii i Boliwii. Ze względu na znaczną dewastację ich naturalnych siedlisk są uważane za gatunek zagrożony wyginieciem. Jak na stosunkowo niewielkie papugi są dosć długowieczne, dozywaja nawet 20 lat. Są to jedne z najpiekniej ubarwionych rudosterek. Ich najbardziej charakterystyczną cechą jest krwistoczerwony brzuch.

Czerwony jest również spód skrzydeł, co ujawnia sie dopiero wtedy gdy papuga ta podrywa się do lotu.
   Rudosterki  te nazywa się potocznie małymi arami, i dużo w tym prawdy, gdy przyjrzymy się im z bliska. Cechą która na pewno jest wspólna dla obu gatunków, jest charakterystyczny obszar białej nieporosniętej piórami skóry wokół oczu. Oczywiście u rudosterek jest on znacznie mniejszy i ogranicza się do białej obwódki. W ubarwieniu grzbietu i skrzydeł dominuje kolor zielony, ale tylko pozornie. Tak naprawdę gdy spojrzymy na ta rudosterkę wygrzewajaca sie w promieniach słońca, zobaczymy niesamowita grę kolorów - głównie niebieskiego i zielonego.
   Odróznienie płci sposobami wizualnymi jest niemożliwe, co prawdopodobnie wpływa też na mała popularnosć tych rudosterek wśód hodowców. Koniecznosć wykonywania endoskopii lub DNA skutecznie odstraszała hodowców od tych papug. Coraz łatwiejszy i przede wszystkim tańszy dostęp do labolatoryjnego seksowania ptaków sprawił że coraz więcej hodowców decyduje się na hodowle rudosterek.
    Żywienie nie jest skomplikowane, ważne natomiast, by dieta ptaków była zróżnicowana. Podstawowym pokarmem jaki podaje jest mieszanka dla średnich papug dobrej jakości, znaczną część jadlospisu tych ptaków muszą stanowić owoce i warzywa. Moje rudosterki już od połowy marca stymuluję coraz bogatsza karmą, podaje wtedy bardzo zróżnicowaną mieszanke owoców z dodatkiem ugotowanego jajka kurzego, i dużej ilości skiełkowanego ziarna.
    Ptaki te są niesamowitymi rozbójnikami, są wścibskie i ciekawskie, przeznaczona dla nich klatka musi byc bardzo urozmaicona i powinna posiadać dużo zakamarków i miejsc przeznaczonych do ukrycia się. W klatce nie może zabraknąć przeróżnych zabawek, najlepiej drewnianych, które będą mogły niszyć i ścierać o nie dzioby.  Częśto przekonywałem się o ogromnej inteligencji rudosterek, kiedy to rozbrajały wszystkiem możliwe mi sposoby na zabezpieczenie klatki.  Ptaki te nadają się zarówno do hodowli wolierowej, jak i utrzymaniu w domu jako pupil. Przy czym należy wziąść pod uwagę, że potrafią być stosunkowo głośne. Dużo się mówi o zdolności rudosterek do naśladowania dźwięków, ale przede wszystkim do uczenia się różnych trików. Trochę gorzej jest z nauką mówienia. Przeglądając różne zagraniczne strony internetowe dotyczące tych rudosterek, częśto spotykałem się z utrzymaniem tych ptaków jako pupili domowych, co tylko potwierdza, że nadają się do tego znakomicie. Pamietać nalezy że ptaki te mają jednak spore zapędy niszczycielski, dlatego też woliery musi być solidna. Drewniane konstrukcje nie sa zalecane, gdyż szybko mogą zostać zniszczone. Aby pióra ptaków utrzymane były w dobrej kondycji, nalezy zadbac o to by ptaki miały możliwość częstych kąpieli. Rudosterki uwielbiają sie kąpać zwła szcza w sezonie lęgowym. poprzez kąpiel samica może regulować wilgotność w budce lęgowej, co ma znaczny wpływ na nasze wyniki hodowlane.
    Nasze rudosterki hodujemy w wolierach ogrodowych, w których ptaki przebywają od końca marca aż do połowy listopada. Woliera ma wymiary 3x2x1m, przy czym połowa jest osłonięta od deszczu i wiatru. Zimują natomiast w ogrzewanej ptaszarni, wtedy przebywaja w klatkach 1x1x1,5m. Ptaki podczas ładnej pogody, wpuszczam do letnich wolier z początkiem kwietnia. W wolierze jest już powieszona solidna budka lęgowa z naturalnego pnia o głębokości przynajmniej 50cm oraz z 6 cm otworem wejściowym. Jeżeli Rudosterki zaakceptują budke lęgową i zgrają się wzajemnie szybko przystepują do lęgów. Samiec nie odstepuje samicy na krok, cały czas spedzają razem, śpią na patyku przyjmując dziwne pozycje (skrzydło pod skrzydłem). Cierpliwy obserwator może zaobserwować pierwszą kopulację odbywa się ona zarówno na żerdzi jak i w budce, potem ptaki kopuluja niemal codziennie aż do momentu zniesienia jaj. Ważne żeby w tym okresie wzbogacić dietę o wapń, aby jaja które samica złozyły miały odpowiedni kształ, odpowiednia zawartośc tego skladnika uchroni tez samicę przed problemami pojawiającymi się przy znoszeniu jaj. Jeżeli wszystko przebiega poprawnie już z początkiem czerwca, czasem wcześniej samica znosi 4-5 białych jaj, samica wysiaduje je sama w ciągu dnia, w nocy samiec przebywa z nia w budce. Po 24 dniach wykluwają się młode, wazne aby podczas procesu odchowu młodych pokarm był zawsze świezy i bardzo urozmaicony. Młode rudosterki bardzo szybko rosną. Nalezy zwracać uwage i od czasu do czasu kontrolowac młode w budce gdyż zdarza się że niektóre pary podskubują swoje młode, w takich przypadkach musimy zastosować najczesciej odchów sztuczny czyli tzw. "ręczne karmienie". Aby z powowdzeniem rozmnożyć ten stosunkowo trudny w hodowli gatunek rudosterek musimy przede wszystkim odpowiednio przygotować nasze ptaki do sezonu lęgowego. Nasze ptaki muszą wszystkimi zmysłami poczuć że zbliża się własnie okres rozrodczy a więc: bogatsza i urozmaicona karma, większa wilgotnosć (nawet do 80%), o której hodowcy tak często zapominają, wyzsza temperatura, dłuższy dzień, promieniowanie słoneczne i odpowiednia budka lęgowa. Wszystkie te zabiegi zastosowane naraz powinny skłonić nasze ptaki do rozrodu.

 

      

to top
facebook
allegro